Witamy

Niechciane i Zapomniane Krwinka Podaruj Zycie Rodzic Po Ludzku Fundacja Iskierka GotLink.pl SEO Tools system wymiany linkĂłw wymiana linkami wymiana linkami

Przewodniczącym głównego komitetu został pastor Jakob Hurt, który jednocześnie kierował założonym w Tartu (1872) Towarzystwem Literatów Estońskich (Eesti Kirjameeste Selts). Wydawało ono estońskie podręczniki szkolne i literaturę popularną. Innymi ośrodkami życia narodowego były towarzystwa chóralne i instytucje gospodarcze, zwłaszcza związki rolnicze i kredytowe. W pierwszym pokoleniu działaczy narodowych znaczną rolę odgrywali pastorzy (np. Hurt), którzy w zgermanizowanym Kościele zależni

ogłosili powstanie Estonii Sowieckiej (27. Rząd ogłosił mobilizację, na pomoc przypłynęła flota angielska, a z Finlandii, Szwecji i Danii przybyli ochotnicy, ponadto zaczęła się tworzyć rosyjska Armia Północna. W grudniu bolszewicy zajęli Tartu, a w styczniu 1919 roku większość kraju (do linii: Talli-Viljandi-Pärnu). Kontrofensywa estońska rozpoczęta 7 stycznia doprowadziła do wyzwolenia Narwy (18. Armia estońska oswobodziła następnie ??otwę aż do Rygi, pokonując oddziały von der Goltza

rewolucji lutowej w Rosji (1917) na ziemiach estońskich powstały rady żołnierskie w garnizonach rosyjskich i robotnicze wśród miejscowego proletariatu. Komisarzem Rządu Tymczasowego dla Estonii mianowano Poskę, przedstawiciela Partii Narodowo-Liberalnej. Estończycy opracowali projekt autonomii (18. który po potężnej manifestacji w Piotrogrodzie (m. z udziałem 15 tysięcy estońskich żołnierzy z tutejszego garnizonu 26. został ratyfikowany przez Rząd Tymczasowy (30. a w kwietniu zjednoczono

(1906), Parnawie (1911) i Tallinie (1913). Rocznie ukazywało się ponad milion egzemplarzy książek estońskich. Tak szeroka działalność kulturalna była możliwa dzięki doskonale prosperującym związkom rolniczym, spółdzielniom chłopskim i działalności politycznej; instytucje gospodarcze stały się ośrodkiem życia narodowego. 'wczesne żądania nie wychodziły poza projekt Pätsa, przewidujący przyznanie równej reprezentacji dla szlachty i chłopów w organach administracyjnych prowincji. Po zwycięstwie

(weterani). Propozycje Ligi dokonania zmian w konstytucji uzyskały w referendum 56,3% głosów (październik 1933). W marcu 1934 roku prezydent Päts skorzystał z wprowadzonych właśnie uprawnień, by ogłosić stan wyjątkowy i rozwiązać Ligę. Kazał też aresztować jej przywódców i rządził za pomocą dekretów. Nowe Zgromadzenie (1936) przyjęło nową konstytucję (1937), która wprowadziła dwuizbowy parlament; tylko izba niższa pochodziła z wyboru. Opozycja zdobyła 17 spośród 80 mandatów, a w jej ławach

przypadła Związkowi Sowieckiemu (23. Czerwonej Estonia przyjęła ultimatum sowieckie i zawarła układ o wzajemnej pomocy, uprawniający ZSRS do stacjonowania 25 tysięcznego garnizonu wojskowego oraz oddała mu bazy morskie i lotnicze (28. Po drugim ultimatum, również przyjętym (16. w którym Stalin żądał zmiany rządu i przyjęcia dodatkowych oddziałów, Armia Czerwona okupowała Estonię (17. i faktyczną władzę przejął przysłany z Moskwy Andriej Żdanow. Pod naciskiem zorganizowanego przez Sowietów

NKWD przeprowadziło pierwszą wywózkę, która objęła 10 tysięcy osób (14. W sumie w wyniku wywózek, ewakuacji i represji (oficjalnie 2 tysiące rozstrzelano, do łagrów wywieziono 30 tysięcy, w tym 5,5 tysiąca żołnierzy) zginęło około 60 tysięcy Estończyków. Gdy Niemcy przekroczyli granice Estonii (7. wybuchło powstanie, w którym udział wzięło 50 tysięcy partyzantów. Tartu, wyzwolone 10 lipca, zostało zajęte przez Niemców dopiero 28 lipca. Przed nadejściem nowego okupanta uformowała się Estońska

Pätsem, ale bolszewicy, kierowani przez Viktora Kingissepa, przejęli władzę w Tallinie (27. Wybory do rosyjskiej Konstytuanty przyniosły im 40% głosów, ale do Konstytuanty estońskiej już tylko 30% (styczeń 1918). Bolszewicy rozpętali terror i opanowali administrację, ale sejm estoński istniał nadal. Gdy bolszewicy z powodów klasowych wyjęli spod prawa szlachtę niemiecką i rozpoczęli masowe represje wobec niej, wojska niemieckie zaczęły wkraczać do Estonii. Po wycofaniu się bolszewików,