w tym czasie w miastach za

Witamy

Niechciane i Zapomniane Podaruj Zycie Fundacja Sloneczko Kidprotect Nasze Dzieci GotLink.pl system wymiany linkĂłw wymiana linkami sprawdĹş stronÄ™ w systemie sprawdĹş stronÄ™ w systemie

w tym czasie w miastach zarysował się już wyraźny konflikt między starą burżuazją niemiecką i młodą estońską. W Tallinie adwokat Konstantin Päts (1874-1956) zaczął wydawać pismo Teataja (10. grupujące estońskich socjalistów, radykałów i demokratów. Uważali, że Estończycy powinni włączyć się do walki demokratów rosyjskich, a nie tylko zajmować się sprawami lokalnymi, co naraziło Pätsa na zarzut rusofilstwa. Estończycy odnieśli zwycięstwo w wyborach do rady miejskiej Tallina (1904);

"niewystarczalności narodowej". Również opozycja przeciw pastorom skłaniała się do poparcia polityki władz rosyjskich. W walce z tym kierunkiem pastor Hurt też zwrócił się do Rosji, doradzając ministrowi spraw wewnętrznych zamknięcie antykościelnych komitetów kwestujących (1884). władze zlikwidowały Towarzystwo Literatów (1893). Dla ruchu narodowego porozumienie z Rosją stawało się więc niemożliwe. Wczesny kryzys gospodarczy uderzył w chłopów, którzy stanowili podstawę ruchu odrodzenia narodowego,

(26. a w październiku Awałowa, po czym wzięła udział w ataku "Białych" na Piotrogród. Po zwycięskiej obronie Narwy przed kontrofensywą bolszewicką podpisano rozejm (31. i wreszcie pokój w Tartu (2. na mocy którego Rosja Sowiecka uznała niepodległość Estonii i zrzekła się wszelkich praw do jej terytorium. W nowym państwie, oprócz Estończyków, znalazło się 8,2% Rosjan, 1,7% Niemców, 0,7% Szwedów i 0,4% Żydów. Rosjanie mieszkali w okręgu Petseri, na lewym brzegu Narwy i w Tallinie. Spośród

szkół początkowych we wszystkich miejscowościach liczących ponad tysiąc mieszkańców. Posługiwano się w nich językiem estońskim. Zakres nauczania nie wykraczał jednak poza religię i umiejętność czytania i pisania. Dla jego potrzeb wydano katechizm po estońsku i liwsku (1845-1848), a estoński jako przedmiot zaczęto wykładać w seminarium pskowskim. Prawa i rozporządzenia władz ogłaszano również w językach miejscowych. W latach sześćdziesiątych XIX wieku wprowadzono szkoły gminne i wyższe parafialne

przypadła Związkowi Sowieckiemu (23. Czerwonej Estonia przyjęła ultimatum sowieckie i zawarła układ o wzajemnej pomocy, uprawniający ZSRS do stacjonowania 25 tysięcznego garnizonu wojskowego oraz oddała mu bazy morskie i lotnicze (28. Po drugim ultimatum, również przyjętym (16. w którym Stalin żądał zmiany rządu i przyjęcia dodatkowych oddziałów, Armia Czerwona okupowała Estonię (17. i faktyczną władzę przejął przysłany z Moskwy Andriej Żdanow. Pod naciskiem zorganizowanego przez Sowietów

NKWD przeprowadziło pierwszą wywózkę, która objęła 10 tysięcy osób (14. W sumie w wyniku wywózek, ewakuacji i represji (oficjalnie 2 tysiące rozstrzelano, do łagrów wywieziono 30 tysięcy, w tym 5,5 tysiąca żołnierzy) zginęło około 60 tysięcy Estończyków. Gdy Niemcy przekroczyli granice Estonii (7. wybuchło powstanie, w którym udział wzięło 50 tysięcy partyzantów. Tartu, wyzwolone 10 lipca, zostało zajęte przez Niemców dopiero 28 lipca. Przed nadejściem nowego okupanta uformowała się Estońska

Pätsem, ale bolszewicy, kierowani przez Viktora Kingissepa, przejęli władzę w Tallinie (27. Wybory do rosyjskiej Konstytuanty przyniosły im 40% głosów, ale do Konstytuanty estońskiej już tylko 30% (styczeń 1918). Bolszewicy rozpętali terror i opanowali administrację, ale sejm estoński istniał nadal. Gdy bolszewicy z powodów klasowych wyjęli spod prawa szlachtę niemiecką i rozpoczęli masowe represje wobec niej, wojska niemieckie zaczęły wkraczać do Estonii. Po wycofaniu się bolszewików,

Czternasty

Witamy